Kaç gündür ortalıkta mutluluk perisi gibi dolaşıp duruyordum!Aslına bakılırsa halimden hiçte şikayetçi değildim.
Çünkü bir asosyal olsamda ki b3ngü bunu inkar ediyor mutluydum.
Muttluk benim kanımda vardı..
Taaa doğuştan!
Ama dün mutluluğuma bir yenisi eklendi.
Her ne kadar mutluluk düşesi olsamda içimde burukluk vardı annemle kavgam yüzünden!
Hiç konuşmuyorduk..Bir evde iki yabancı gibiydik!
İlk adımı atmayıda hiç düşünmüyordum.
Ama ilk adımı o attı.
Sabah beni uyandırdı..
Çok soğuk değildi.. Çok sıcaktı değildi ama konuştuk sonuçta.
Ve normal iki insan gibi konuşuyoruz iki gündür!
Yakında daha iyi olur herhalde!
Yeni mutluluklara...
Bu arada şu yazlıkta sosyalliğimi ilerletme işini ciddi şekilde düşünüyorum..
Bir takım planlar yaptım bile..
Bu güzel yaz beni bekler
İnşallah...!
^^..........^^



